Foto: Frans Limbertie

Even terug naar de kern!

  Nieuwsflits

Als corona ons één ding geleerd heeft, is dat het vertrouwen tussen burger en overheid/gemeente flink is geschaad. Natuurlijk ligt dat niet allemaal aan corona, dat zou te gemakkelijk zijn, maar het virus heeft de boel wel lekker op scherp gezet en veel onheil naar boven gebracht. Zaken als de toeslagaffaire, de val van het Kabinet-Rutte III, het soms wat warrige coronabeleid, de moeizame formatie van een nieuw te vormen kabinet, ze dragen niet allemaal even bij tot een betere verstandhouding voor de nabije toekomst. Maar er speelt meer: De burger denkt dat de overheid en de gemeente er uitsluitend voor hen is. Maar is dit wel zo? Toegegeven, wij betalen immers belasting en dat wordt elk jaar meer, dus willen we daar ook iets voor terug. Zo gek is dat immers niet. Ze doen hun best, de ambtenaren, daar ben ik van overtuigd, maar wij klagen wel wat af hoor, en dan bij voorkeur op sociale media. Zowel het Rijk en gemeente zitten vol met hoogopgeleide en dure communicatieadviseurs die steeds meer hun stempel op het beleid drukken. ‘Transparantie en strategische processen’ zijn hun toverwoorden, maar aan al dat soort kretologieën heeft de burger immers een ‘broertje dood’. Even bellen met iemand van de belastingdienst of de gemeente? Succes ermee en trek er alvast maar even tijd voor uit.

Communicatie tussen overheid/gemeente moet beter

Als verslaggever maak je het nodige mee. Ik doe dit werk nu vijf jaar en heb in die tijd genoeg ‘boze burgers’ gesproken. In april berichtte ik over de ‘parkeerproblematiek’ op het Pauwhof die al jaren duurt. Leerlingen van een naburige school die bewoners pesten en intimideren. Er ligt inmiddels een vuistdik dossier dat nog omvattender is dan het verzamelde werk van Harry Mulisch. En de zaak is nog steeds niet opgelost. Twee keer schreef ik over de dramatiek rondom een ‘zogenaamd hondenveldje’ dat voor tweespalt zorgde tussen alles en iedereen en sprak ik met bewoners van de Geestbrugweg die als de dood zijn voor nog meer verkeersoverlast. En dichter bij huis voor mij: op de dag dat mijn overleden buurman werd begraven, ontving zijn weduwe een brief van de gemeente dat zijn invalide parkeerplek die dag stante pede werd opgeheven. Toen mijn buurvrouw de dag erna ging bellen met de gemeente was de medewerkster wel even stil. Ja, dat zijn geen zaken waarmee je als gemeente scoort. Beetje slordig dit. Foutje in het systeem? Al die digitale hulpmiddelen, ze lijken wel makkelijk, maar zijn vaak alleen maar moeilijker. Af en toe is het raadzaam even terug te gaan naar de kern, zodat burgers weer op een wat meer eenvoudiger manier kunnen communiceren met gemeente en overheid. Teveel digitalisering, teveel callcenters: communicatie kan en moet simpeler. Hier ligt een mooie taak voor communicatieadviseurs en bovenal voor onze volksvertegenwoordigers. En als ‘gewone burgers’ kunnen we daarbij helpen. Als er genoeg initiatieven ontstaan, moet het eens toch een stuk beter gaan en raken wij zo ook weer meer betrokken bij onze stad of ons dorp.

Column Frans Limbertie

Frans Limbertie
Freelancer
Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden