Foto: RHOBBY

Achteloos

  Nieuwsflits

Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier wat heb geschreven over corona. Er was ook lange tijd niet veel te melden. Maar ineens was er goed nieuws tijdens de persconferentie vorige week: versoepelingen! Geen avondklok meer: dat is fijn nu de avonden weer langer worden. Winkelen mag weer zonder afspraak, en de terrassen mogen weer open. Ik meende van de week al een Rijswijkse kroegbaas met veel genoegen zijn terras weer mooi te zien maken om de broodnodige klandizie te kunnen ontvangen. En voor de ouders: de kinderen mogen weer naar de buitenschoolse opvang. Eindelijk weer goede lange werkdagen maken, in alle rust en stilte. En de vaccinatiecampagne komt eindelijk op stoom, de naalden vliegen links en rechts de armen in, en die armen worden steeds jonger. Maar tegelijkertijd is de situatie in de ziekenhuizen nog steeds nijpend: het aantal besmettingen neemt toe, net als het aantal IC-opnames.

De voorschriften worden steeds lakser nageleefd

Het moet een ongelooflijk moeilijke afweging zijn geweest. Geen gok, maar wel risico, zoals de premier het zelf zei op de persconferentie. Nu versoepelen, in de verwachting dat de druk op de zorg gaat afnemen. Hopelijk. De roep om versoepelingen is luid, zeker bij ondernemers, en dat is ook begrijpelijk. Maar de zorg draait al meer dan een jaar op meer dan 100 procent en kan er ook niet veel meer bij hebben, de reguliere zorg staat steeds verder onder druk. De burgemeesters roepen dat handhaving bijna niet meer vol te houden. Neem dan nog maar eens een verstandige afgewogen beslissing (behalve meer en nog meer prikken).

Ik vertolk hier natuurlijk niet de stem van het volk (niemand kan dat, en laat u zich door politici niet iets anders wijsmaken), maar ik zie links en rechts om mij heen toch een flinke verspreiding van coronamoeheid onder de mensen. Al sinds de eerste lockdown, nu meer dan een jaar geleden, was er gemor, en dat hield op een redelijk stabiel niveau aan gedurende de rest van het jaar. Maar nu is het beter zichtbaar dat de coronavoorschriften steeds lakser worden nageleefd. Alsof we een jaar lang echt goed ons best hebben gedaan, maar het nu echt niet meer vol kunnen houden. Ik liep deze week in de supermarkt, een klein supermarktje met smalle gangpaden, en het viel me voor het eerst op dat er best veel klanten waren zónder mondkapje op. Daar schrok ik best van, het zag er behoorlijk achteloos uit. Het personeel zei er niets van, ikzelf trouwens ook niet.

Ik snap het best, en ik ben ook geen heilige. Nooit geweest, maar ook bij mezelf merk ik de neiging om wat losser te worden. Er wordt flink gevaccineerd, de meest kwetsbaren zijn toch al beschermd? Ach, zo’n bezoekje met z’n tweeën mag eigenlijk niet, maar we houden toch wel goed afstand? Nou, vooruit, als ze dan toch in de buurt zijn, kunnen zij er ook nog wel even bij. Ook ik vind het echt lang duren. En zou ik vanaf deze plek weer kunnen afsluiten met een stichtelijke boodschap, zoals ik al vaker heb gedaan: ‘houd nog even vol, er is licht aan het einde van de tunnel’.

Helemaal waar, maar wie zonder zonde is, werpe de eerste steen.

Tims Column

Tim Kersjes
Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden