Foto:

Klusrelativering

  Column

Vijf jaar geleden kochten we ons huis, een charmant en ruim appartement uit de dertiger jaren. Deel van de charme was te danken aan wat makelaars 'originele elementen' noemen. Paneeldeurtje hier, schuifdeuren met glas-in-lood daar, u kent het wel. Ook origineel waren de kozijnen: dunne stalen kozijnen, uiteraard met enkel glas. Kortom: in de winter was het stoken voor de buren en het straatgeluid kwam ook ongefilterd binnen. We hoefden verder niets op te knappen aan het huis, maar we hadden ons wel voorgenomen om t.z.t. de kozijnen te vervangen door iets met dubbel glas.

Vorige week, na flink sparen en offertes doorpluizen, was het eindelijk zo ver: oude kozijnen eruit, nieuwe kozijnen erin. Klusje zou geklaard moeten zijn in twee dagen, maar dat was natuurlijk niet alles. Voordat de twee goedgehumeurde kozijnenboeren bij ons aan de slag zouden gaan, waren wij al druk geweest: al het meubilair moest aan de kant. We zeulden alles naar een hoek van de kamer, deden er een zeil overheen en lieten de vakmannen hun gang gaan. Na twee dagen waren ze klaar, maar toen moesten wij de hele handel nog terugzetten en schoonmaken. Niet vies van een beetje zelfmedelijden vonden we dit allemaal nog een heel gedoe.

'Niet vies van een beetje zelfmedelijden vonden we dit een heel gedoe'

Leest u dit vanuit een flat aan de Tubasingel, dan denkt u nu hardop 'allemensen wat een aanstellerij'. In die flat wordt namelijk ook verbouwd, en niet zo zuinig ook. Flat Parkzicht wordt namelijk onder handen genomen door woningcorporatie Rijswijk Wonen, en 80 woningen krijgen een nieuwe keuken en een nieuwe badkamer. Bovendien wordt er asbest verwijderd. Een nogal ingrijpende verbouwing dus, en niet elke bewoner is blij met hoe dat gaat. Tuurlijk, iedereen zal blij zijn als zijn of haar huurbaas een nieuwe keuken plaatst. Maar bij verhalen over niet kunnen koken, chemische toiletjes, een aannemer die schijnbaar slordig werkt en rondvliegende asbestdeeltjes gaan bij mij de (weinige) haren overeind staan. Bij Omroep West waren een aantal ontevreden bewoners te zien die lieten zien wat er allemaal misging. Daar was de woningcorporatie niet blij mee en liet via een persbericht doorschemeren het toch wel spijtig te vinden dat dit nu zo in de media komt. Tja, blijkbaar voelden de bewoners zich genoodzaakt om de media te zoeken.

Al met al behoorlijke narigheid voor de bewoners. Dat nogal beperkte gedoe van die paar kozijnen hier, valt nogal in het niet bij het gedonder daar, dus wij hebben uiteindelijk goedmoedig onze woonkamer weer ingericht. De ellende van de één is de broodnodige relativering van de ander. Dat gezegd hebbende: hopelijk gaat de woningcorporatie de problemen voortvarend te lijf, zeker wat betreft de vermeende asbestperikelen en eventueel beschadigingen in de woning.

Meer berichten