Foto:

Mens erger je niet

  Column

Opeens stond ie er. Een geraniumzuil. Pal voor mijn deur, op de middenberm van de mooie laan waaraan ik woon. Dat wonen doe ik hier al heel wat jaartjes. Maar zo'n grote bloembak op mijn vluchtheuvel? Nee, dat heb ik dus nog niet eerder gezien.


Wat een prachtig ding. En wat een leuk gebaar om deze bonte creatie zo pal voor mijn huis te droppen. Ik schuif mijn zitstoel voor het raam om het ding eens goed te kunnen bewonderen. De hele straat is in een oogwenk opgefleurd. Letterlijk en figuurlijk. Vreemdparkeerders, snelheidsmaniakken, zwerfvuil. Alle dagelijkse straatkwaaltjes vallen bij het zien van deze kleurrijke bloemenzee plotsklaps in het niet.


Wie zou toch op het idee zijn gekomen die bloemetjes uitgerekend hier buiten te zetten? Dat kan eigenlijk alleen maar de gemeente Rijswijk zijn. Diezelfde gemeente dus die het vaak moet ontgelden omdat er altijd wel iemand is die zich ergens aan irriteert. Er wordt wat gebept op Facebook. Deze week is kennelijk het gras weer te hoog. Bloeien eindelijk de klaprozen, moet de gemeente het gazon snel komen maaien. Liefst gisteren.

Wat leuk om juist hier de bloemetjes buiten te zetten

En zijn de klagers klaar met de gemeente, dan is Avalex weer aan de beurt. Volop facebookers ergeren zich mateloos aan illegaal gestort grofvuil, maar kennelijk nog veel meer aan Avalex van wie wordt verwacht dat zij 24/7 met een legertje reinigingsmedewerkers klaar staat om de rotzooi van een ander stante pede op te ruimen. Nee, aan irritaties geen gebrek.

Nu moet ik toegeven dat ik voorheen zelf ook wel eens de neiging had om zo te zeuren. Bumperkleven, voordringen bij de kassa, harde muziek. Nee, ik had ook niet veel nodig om mij af en toe eens behoorlijk aan een ander te ergeren. Het heeft heel wat jaartjes gekost eer ik hiertegen een goede remedie had gevonden. Aangedragen door mijn wandelmaat. Wandelpaden doorkruisend praatte je over van alles en dan kwam er natuurlijk ook wel eens een onderwerp ter sprake waarover ik mij kon opwinden. "Erger je niet, verwonder je slechts", kreeg ik dan steevast als repliek. "Gezegde van mijn opa, hij verzon wel vaker van die dingen", vulde mijn metgezel meestal ongevraagd aan.

Prachtige spreuk toch? "Erger je niet, verwonder je slechts". Overigens blijkt dat van die opa en verzinnen niet helemaal te kloppen. Het gezegde gaat al twee eeuwen terug en schijnt van Goethe te zijn. In diens tijd irriteerden de mensen zich kennelijk ook al aan van alles en nog wat, waarop deze Duitse filosoof adviseerde: "Nicht ärgern, nur wundern".

Nederlands, Duits, ik vind ze allebei mooi. Maar nog mooier is dat het goedbedoelde advies je de lust ontneemt je te lang aan iets te irriteren. Ik draai mijn stoel een beetje bij en geniet nog even verder van mijn nieuwe geraniums.

Meer berichten