Foto:

Sponzenterreur

  Column

U weet inmiddels wel dat dierenbeulen van mij geen kerstkaart krijgen. Ja, natuurlijk erger ik mij ook groen en geel aan hondeneigenaren die het normaal lijken te vinden om hun troeteldier op de stoep of in speeltuintjes laten poepen. Maar om die honden nou meteen te vergiftigen… Toch loopt er een mispunt rond dat blijkbaar genoeg vrije tijd heeft om sponzen te bakken, zodat hij of zij de honden en katten van Rijswijk kan vergiftigen.

Nu lopen er wel meer figuren rond die het hebben voorzien op andermans viervoeter, maar het standaard wapen is eerder rattengif of een stukje vlees geïnjecteerd met arsenicum. Deze sponzenbakker van Rijswijk wilde het duidelijk creatiever aanpakken.

Dus neemt hij ­– laten we er voor de vorm vanuit gaan dat het een man is – de tijd om naar de winkel te gaan en een voordeelpak sponzen te kopen. Thuis zet hij de frituurpan aan en bakt de sponzen op een temperatuur van pak 'm beet 150 graden. Zo krijgt de spons een smaak en geur die honden en katten heerlijk vinden. Wat dat betreft zijn dieren net mensen: als het maar gefrituurd is, eten we alles op.

Deze persoon wil duidelijk zo veel mogelijk diereneigenaren flink pissig maken, dus verspreidt hij de sponzen op verschillende plekken door de stad. Onder andere Park Welgelegen, de Willem Marisstraat en het Ruysdaelplein zijn al aan de beurt geweest. Afgelopen week was het raak in de Strijp.

Om even aan te geven hoe wreed dit is: in het beste geval worden dieren die zo'n spons eten ziek. In het doemscenario zet de opgegeten spons zodanig uit dat die de darmen blokkeert. In dat geval kan de situatie levensbedreigend worden. Ik vraag me af wat voor iemand het nodig vindt om andermans huisdier te vergiftigen. Iemand die als kind de valse buurtkat aan zijn staart heeft getrokken en even later héél hard moest rennen? Of het meest waarschijnlijke scenario: een doodnormaal persoon.

Zo iemand waarvan u had gedacht dat hij als hobby treintjes verzamelen had in plaats van tegelijk sponzen en kroketten frituren.

En dan nog iets: hoe kom je er in hemelsnaam achter dat honden en katten gefrituurde sponzen niet kunnen weerstaan? Persoonlijk is het nog nooit in me opgekomen om een spons in de frituurpan te gooien. Patat is logisch. Kipnuggets, ja. Kaassoufflés, graag. Maar sponzen gaan me echt te ver.

Ik kan er met mijn hoofd niet bij wat dierenbeulen bezielt. Doe me dan maar de muurpoeper. U weet wel, de onbekende persoon die op de Pioendreef liever uitwerpselen op de muur kliedert dan graffiti. Ook geen feest voor de buren, maar hun troeteldier overleeft het aanzicht en de geur van deze muur tenminste. Iets wat dus niet altijd geldt voor sponzen vermomd als frituursnacks.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden