Foto:

Festivalisering

Nederland is een festivalland. Vroeger had je Pinkpop en Lowlands, en daarnaast nog een paar kleinere en minder bekende festivals. Maar de laatste twintig jaar is het aantal festivals enorm gegroeid, en de festivals zijn ook steeds groter geworden. Neem nou de Zwarte Cross. Ik kom oorspronkelijk uit die regio, en 'de Cross' begon vijfentwintig jaar geleden als een klein lokaal evenementje met vooral Achterhoekers. Tegenwoordig is de Zwarte Cross een gigantisch spektakel geworden. Sowieso lijkt ieder dorp nu zijn eigen festival te hebben. Ik ben een aantal jaren geleden met een band wel eens verzeild geraakt op het plaatselijke festival van het Brabantse Megen, een stadje met 1600 inwoners. Het festival had de welluidende maar onwaarschijnlijke naam ‘Lulboompop’. Nee, dit is geen grap, u moet het maar eens googelen. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het één van de leukste festivals is waar ik ooit geweest ben.

Festivalorganisatoren zijn hard geraakt door de coronacrisis

De buren in Den Haag zijn ook nogal verzot op festivals. Parkpop, Kaderock, Life I Live, Sniester, Hipfest, Embassy Festival, Zeeheldenfestival, Schollenpop, Rewire, Wild Rooster, enzovoort, enzovoort. Dat is toch best veel, maar blijkbaar is er animo voor. Daar komt bij dat festivals een belangrijke economische impact hebben. De festivalbusiness is een miljoenenindustrie geworden en biedt veel werkgelegenheid. De coronacrisis heeft een dikke streep gezet door al die festivals, met alle gevolgen van dien. De culturele sector is sowieso keihard geraakt, maar festivalorganisatoren zijn flink de pineut. Een theatervoorstelling die je in maart zou doen, kun je nog verplaatsen naar oktober, maar een festival als Bevrijdingsdag verplaatst je niet zomaar, en zeker niet naar een meer winterse datum.

Ook ons eigen dorp is meegegaan met de festivalisering. Sinds een paar jaar hebben we hier het Strandwalfestival, meestal aan het einde van de zomer. Maar ook voor het Strandwalfestival heeft de corona hard toegeslagen: het evenement is definitief afgelast voor 2020, zo leest u hiernaast. Ook Rijswijk moet festivalloos het jaar door. Een begrijpelijk besluit, met alle coronamaatregelen is het ondoenlijk om een festival te organiseren. De organisatie ziet er ook geen been in om een digitale editie te organiseren. Groot gelijk, want ik denk dat niemand erg enthousiast op een laptop naar een digitaal Strandwalfestival gaat zitten kijken. Van alle festivals die ik heb gezien, als bezoeker maar ook vanaf het podium, vind ik het Strandwalfestival toch wel een van de leukste (naast Lulboompop natuurlijk). Het is niet alleen de muziek, maar de totale verwevenheid met het dorp: er zijn concerten en voorstellingen op allerlei locaties, maar ook het lokale verenigingsleven is altijd goed zichtbaar en actief betrokken. Met de ongebonden sfeer en activiteiten voor jong en oud, weet het festival zich mooi te wortelen in het dorp. Door de heftigheid van de coronacrisis is het nog maar de vraag hoe de culture sector zich zal herstellen en of festivalorganisatoren het hoofd boven water te houden tot 2021. Ik gun ons als Rijswijkers in ieder geval dat 'allesovertreffende' Strandwalfestival volgend jaar.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden