Riko van der Stap voor een van de bunkers. “Dit ademt zoveel geschiedenis, dat hou je niet voor mogelijk.”
Riko van der Stap voor een van de bunkers. “Dit ademt zoveel geschiedenis, dat hou je niet voor mogelijk.” (Foto: Frans Limbertie)

Bunkercomplex zondag weer open

Frans Limbertie

"Het best bewaarde geheim van Rijswijk"

Door Frans Limbertie

Zondag 5 juli is iedereen weer welkom op de Open Dag bij het Museum Bescherming Bevolking en het bunkercomplex Overvoorde. Een beetje verscholen in het bos, maar gelukkig goed aangegeven. Wij gingen alvast even een kijkje nemen en spraken met Riko van der Stap.

Rijswijk - Naast zijn vaste baan bij de overheid, maakt Riko veel uren als locatiemanager bij het museum. Daar probeert hij, zoals hij het zelf zegt, sturing te geven en binding aan te brengen tussen de eenentwintig vrijwilligers, die ook veel tijd in het museum steken. “Het komt er in grote lijnen op neer dat je samen beleid maakt. Kijken welk thema interessant is voor een open dag, en hoe we dat gaan aanpakken.” Het museum ontvangt nog geen subsidie, en bedruipt zichzelf. Riko is verantwoordelijk voor de bewaking van het budget. “Wij zijn in zekere mate afhankelijk van bezoekers en sponsoren,” legt hij uit. “De eerste zondag van de maand hebben we altijd een open dag. Door de corona crisis gingen die van april, mei en juni niet door en moesten we helaas een paar boekingen afzeggen. Op dit moment merken we het tekort nog niet. Hopelijk gaat alles snel weer lopen en mogen we hier ook op een doordeweekse dag weer schoolklassen ontvangen. Ter voorbereiding van zo'n dag is het hard werken. Onze vrijwilligers doen dit met passie. Ze houden echt van het museum.” De Open Dag duurt van 10 tot 5. Om half 10 gaat het hek open en kun je je kaartje kopen, koffie drinken en om tien uur start de eerste rondleiding. ”We werken onze vrijwilligers nauwkeurig in. Hiervoor hebben we een soort van gidsenhandleiding. De hele historie historie van het complex en park komt langs en die moeten ze erin stampen. Je moet er wel wat voor doen hoor,” grapt Riko. “Hierna een paar keer meelopen met een ervaren gids en zo wordt je uiteindelijk klaargestoomd om het werk in je uppie te gaan doen. Je groeit er vanzelf in als het ware. Niet zo moeilijk.”

Je moet het dus wel aandurven om voor een grote groep mensen te spreken. “Dat is wel een voorwaarde, ja. Kijk, het is niet zo erg als je soms wat vergeet, want je kunt simpelweg niet alles vertellen. Het complex is zo groot en de geschiedenis is ook heel breed en uitgebreid. Het begint al in 1559 met de aankoop van deze grond door de burgemeester van Delft, die hier een buitenplaats wil maken. We leggen nog wat uit over de naam Ovenvoorde en een paar andere gebeurtenissen uit die tijd. We stippen dit overigens heel kort aan, want de mensen komen natuurlijk voor het ultieme bunkerverhaal. En dat verhaal is spannend!” volgens Riko. Het museum kan trouwens wel een paar nieuwe vrijwilligers en gidsen gebruiken. “Dat zou mooi zijn. Het is leuk en interessant werk. Kom een keer kijken of het iets is voor je is.”

Riko werkt nog niet zo gek lang op het bunkercomplex. “Deze omgeving fascineerde mij altijd al. Ik ben zelf ook flink wat keren op de open dagen geweest. Toen er een functie als coördinator vacant stond leek me dat interessant. Echter, het was een vrijwilligersfunctie waarbij heel wat uren gemaakt moesten worden. Met mijn vaste baan erbij kon ik niet zoveel tijd daarvoor vrij maken. Toen dezelfde job later weer in de krant zag staan en er niet zoveel uren bij stonden, ben ik toch maar eens gaan informeren. Netjes een sollicitatiebrief geschreven en daarna goed gesprek gehad met de directeur van het nationaal Veiligheidsinstituut, de overkoepelende organisatie waar het museum nu onder valt. Na een proeftijd van zes maanden hier definitief begonnen. De drijfveer om bij ons te komen moet goed zijn. Als je passie en affiniteit hebt met de historie van de koude oorlog en de tweede wereldoorlog of met dit erfgoed, zit je hier gebeiteld. We hebben een hecht team van zeven vrijwilligers die rondleidingen geven, een elektricien, diverse suppoosten, administratief -en cateringpersoneel. Kortom: een hele hechte club waar ik trots op ben.”

Riko geeft ons een kleine rondleiding over het complex en we gaan ook een bunker in. Van de ene gekte van W.O. 2 naar de ander koude oorlog gekte. Blijft bizar om te zien dat beiden toch enigszins gelieerd waren aan elkaar. Is een overmatige interesse voor beide oorlogen nodig om dit te bezoeken? Nee, eerder niet zou ik juist zeggen. Het is nou eenmaal een stukje geschiedenis en dat we iedereen willen meegeven. Een uniek stukje Rijswijk dat we niet voor niets het best bewaarde geheim van Rijswijk noemen.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden