Gijs Stallinga voelt zich thuis op het podium
Gijs Stallinga voelt zich thuis op het podium (Foto: Frans Limbertie)

Rijswijker staat in toneelklassieker

Frans Limbertie

Gijs op z'n plek in het theater

Het meest opgevoerde toneelstuk aller tijden Op Hoop van Zegen is niet stuk te krijgen. Dit oer-Hollands drama werd door Herman Heijermans geschreven in 1900. In 2008 werd het omgevormd tot een muziektheaterstuk en nu staat het opnieuw in de theaters. Op donderdag 18 april is het te zien in de Rijswijkse Schouwburg. Rijswijker Gijs Stallinga vertolkt een voorname rol in deze visserstragedie, waarin de vis opnieuw duur betaald wordt.

Rijswijk - Vijf weken hard repeteren in de studio. Daarna het theater in, monteren en omvormen tot een theaterstuk. Inmiddels speelt de voorstelling sinds begin dit jaar en kreeg goede kritieken. Dat stemt Gijs Stallinga tot een tevreden man. Hij groeide op in Rijswijk en beleefde zo veel plezier aan het zingen, dat hij al op vroege leeftijd in musicals te zien was. Zo speelde hij als kind in Elisabeth, Peter Pan en The Sound of Music. Niet zo gek eigenlijk met een vader die het beroep van stemdocent uitoefent. Ondanks dat hij tussendoor even stopte om zich aan het roeien te gaan wijden, besloot Gijs uiteindelijk toch om te auditeren voor een musicalopleiding en kwam hij terecht op de Fontys Hogeschool voor de Kunsten in Tilburg. "Een pittige opleiding," zegt hij. "Je leert daar de drie disciplines dans, zang en spel en wordt klaargestoomd voor dit vak." Hierna was de Rijswijker onder meer te zien in producties als Afblijven, Grease en recentelijk nog als puppeteer in War Horse.

Nu speelt hij dus de rol van Geert, de oudste zoon van Kniertje. Geen dansen, maar wel zingen en acteren. En Gijs leert hier veel van ervaren mensen als Joke de Kruijf, Mariska van Kolck en Bill van Dijk. "Geert is in principe een goede jongen, maar wel iemand die voor z'n recht opkomt en er op los slaat als iets hem niet zint. Een beetje een rauwdouwer, maar met een klein hartje." In het begin van het stuk komt hij net uit de gevangenis, waar hij een half jaar in heeft gezeten. Geert besluit om opnieuw te gaan varen. Hij wil dat samen doen met zijn jongste broer, maar die wil niet. Er zijn al reeds twee broers verdwenen op zee, en ook vader verdronk. Toch weet Geert zijn broertje over te halen. De afloop is eigenlijk wel bekend: beiden verdrinken en het schip vergaat. "Dit wordt theatraal mooi opgelost. Maar voordat dit gebeurt heb ik nog redelijk wat te zingen hóór!"

Er zijn al veel versies gemaakt, zowel op toneel als op het witte doek. Wat maakt deze versie zo apart? "De prachtige muziek van Tom Bakker. En wat ik verder fijn vind aan deze productie, is dat ze qua aankleding redelijk clean en solide is. Je ziet gewoon één toneelbeeld. Er staat een soort wrak van een schip dat eerder abstract is dan dat het een echt schip is. Puur theater waarin je je verbeelding op juiste wijze moet kunnen laten gelden. Intussen vertellen we het hele verhaal en zitten alle emoties op de goede plek en klopt het allemaal. Dus ook met het vergaan van het schip. Daarbij zie je niet de planken in het rondvliegen en het water klotsen."

Meer berichten