Groot Rijswijk verslaggever krijgt onderricht van schoenmakers Mo en Adri
Groot Rijswijk verslaggever krijgt onderricht van schoenmakers Mo en Adri (Foto: Frans Limbertie)

Schoenen repareren met Franse Slag

Frans Limbertie

Handvaardigheid en vakmanschap vereist!

Onze verslaggever Frans Limbertie voelt zich nooit te oud om te leren. Dit keer verdiept hij zich in het oude ambacht van de schoenmakerij.

Rijswijk - Inmiddels zit Adri Bennis met zijn vakschoenmakerij al eenentwintig jaar op de locatie aan de Herenstraat. "Mijn vader heeft eerst nog met de zaak naast Smeele gezeten," zegt Adri, die niet zomaar het vak is ingerold, maar eerst een paar andere werkgevers had voordat hij zich definitief ging bezighouden met het repareren van schoenen.

"Met veertien jaar was ik te jong voor de opleiding van schoenmaker en heb toen een tijdje als timmerman gewerkt. Uiteindelijk toch de opleiding gedaan en bij mijn vader in de winkel gekomen. Beviel prima! Toen hij met pensioen ging, heb ik het van hem overgenomen." Samen met Mo, al vijftien jaar in de zaak, is Adri inmiddels een vertrouwd gezicht in het winkelcentrum van Oud Rijswijk. "Ik zocht destijds een collegaschoenmaker, eentje met twee rechterhanden en een prima mentaliteit. Mo kwam van al de sollicitanten het beste uit de bus," zegt Adri. "Hij wist helemaal niets van schoenen, maar ik had al snel in de gaten dat hij het wel aardig in zijn vingers had. Hij kwam tenslotte uit de metaal, en had dus affiniteit om met zijn handen te werken." Twee rechterhanden heb ik ook, maar daar heb je in mijn geval niets aan, aangezien ik stijf links ben. Maar ik moet aan de slag nu met een schoen. Volgens Adri is dit een vak van ervaring. "Je ziet dat het voor de meeste mensen moeilijk is om te zien wat kunststof of wat rubber is. Iedere schoen zit anders in elkaar. Van een schoen die kapot is gelopen, moet ik als schoenmaker nog iets kunnen maken. Vooruit kunnen kijken en inzicht hebben. Wij gebruiken hier rubber of leer. Niks synthetisch. Dat is namelijk bijna altijd glad. Met een beetje natte straat glijd je dan onmiddellijk uit. Moet je niet hebben," geeft Adri aan. Ik heb zelf een kapotte sportschoen meegenomen. Loopt in principe nog goed, maar de inlegzool is los en er zitten twee gaten in. Mo zegt dat de schoen absoluut nog mee kan en dus te repareren valt. Even stevig de lijm op de losse zool smeren en weer netjes en voorzichtig in de schoen plaatsen. De twee gaten opvullen met stevige lapjes, en zie daar: schoentje ziet er weer pico bello uit.

Het werk van schoenmaker bestaat uit het veel schuren van hakken en zolen. Ik sta erbij en kijk er naar. Adri vertelt: "Eerst de benodigde materialen verzamelen, dan de zolen persen en het overtollige materiaal wegsnijden, vervolgens de zolen schooien en schuren, randen poetsen en polijsten, en een groef maken in het loopvlak van de schoenzool, daarna de randen poetsen en polijsten en dan de zolen doornaaien. Weet je, de geur van schoenen wanneer je binnenstapt en de blije gezichten én voeten wanneer mensen weer voldaan naar buiten stappen. Dat zijn de leuke dingen." Wat ik eigenlijk min of meer al wist voordat ik hier kwam: schoenmaker zijn is misschien dan wel een oude ambacht, het is ook nog steeds een echt vak!

Meer berichten