De vader van Anneke van der Stap bij het graf van zijn dochter, kort na de moord. Over het boek ‘Dubbel gedwaald’ concludeert hij: ‘Het is afgerond, het is klaar. Er moeten geen nieuwe fantasieën meer opduiken.’
De vader van Anneke van der Stap bij het graf van zijn dochter, kort na de moord. Over het boek ‘Dubbel gedwaald’ concludeert hij: ‘Het is afgerond, het is klaar. Er moeten geen nieuwe fantasieën meer opduiken.’ (Foto: Richard Helwig)

'Dubbel gedwaald slaat plank mis'

Door de redactie 

Met de verschijning van het boek 'Dubbel gedwaald' van wetenschapsfilosoof Ton Derksen, is volgens journalist Richard Helwig een onnodige herhaling van een reeks aan tegenargumenten gecreëerd om de werkelijkheid in de Rijswijkse moordzaak Anneke van der Stap in twijfel te trekken. Het lichaam van deze 22-jarige studente werd in de zomer van 2005 aangetroffen in de bosjes langs het Jaagpad.

Rijswijk - Op 9 januari 1994 wordt het lichaam van Christel Ambrosius gevonden. Zwagers Wilco Viets en Herman Du Bois worden veroordeeld, maar later volgt vrijspraak. In een DNA-match wordt Ronald P. als dader aangewezen en krijgt 15,5 jaar cel. Kort na deze veroordeling wordt hij ook verdacht van de moord op Anneke van der Stap. In hoger beroep krijgt Ronald alsnog 4,5 jaar gevangenisstraf voor doodslag. Richard Helwig verdiepte zich meer dan tien jaar in de zaak Anneke van der Stap. In het boek 'Dubbel verdwaald' van Ton Derksen, over de zaak Christel Ambrosius en de zaak Anneke van der Stap, wordt uitgelegd waarom er sprake zou zijn van twee gerechtelijke dwalingen. Volgens Richard Helwig ligt het anders als het om die laatste zaak gaat: "Het is een herhaling van tegenargumenten die ik stuk voor stuk herken uit de rechtszaak en het hoger beroep welke door de advocaat van Ronald naar voren werd gebracht." Ton Derksen publiceert in 2006 zijn eerste boek over Lucia de Berk, wat leidde tot een herziening van de zaak tegen de verpleegster. "Maar met 'Dubbel gedwaald' slaat hij de plank mis als het gaat om de zaak van Anneke," aldus Helwig. 'Er is een verhaal in elkaar gezet waarin de dader die verantwoordelijk is voor de dood van Anneke op alle mogelijke manieren wordt vrijgepleit. Zo zegt hij dat, omdat er geen sporen van Anneke in de bus van Ronald zijn gevonden, het een aanwijzing is dat Anneke nooit in die bus is geweest en dus niet daarin is vermoord. Derksen had gewoon eerst mijn boek moeten lezen om te weten dat de sporen van Anneke in die bus ook gewoon verloren kunnen zijn gegaan door het tijdsverloop. Er worden veel theorieën opgeworpen die onvoldoende gefundeerd zijn." In de geschetste situaties wordt volgens Helwig alles in een onschuld-scenario geschoven. "Er staat zelfs in dat het niet zo is dat Ronald wel de moordenaar moet zijn, omdat alle feiten tegen hem samenspannen. Nee, het zou omgekeerd zijn: juist omdat alle feiten zich toevallig tegen hem samenspanden, werd hij veroordeeld. Deze auteur is er stellig van overtuigd dat Ronald onschuldig is en noemt zelfs dat hij "weer geen dader" is. Dergelijke redeneringen zijn te kort door de bocht; het heeft met het serieus proberen aan te tonen van een gerechtelijke dwaling niets te maken."

Meer berichten