Foto: RHOBBY

Flappen

Op mijn vijftiende kreeg ik mijn eerste bijbaantje. Elke zaterdag (en in de vakanties bijna elke dag) werkte ik in een fotozaak, waar ik de binnengekomen fotorolletjes mocht ontwikkelen en afdrukken. Het was een 1-uursservice, en in de derde week van de bouwvakvakantie kwamen heel veel mensen terug van vakantie, met twee of drie volgeschoten rolletjes, en de fotootjes wilden ze binnen het uur weer ophalen. Aan het einde van de dag kreeg ik mijn loon contant uitbetaald, in guldens, om dat vervolgens ‘s avonds in de kroeg aan de overkant weer grotendeels uit te geven aan bier, waar bovendien ook nog flink gerookt werd.

Aan de details in de bovenstaande alinea kunt u wel zien dat zich dit allemaal niet ergens in de laatste tien jaar afspeelde. Over die fotorolletjes hoeven het niet eens meer te hebben. Bier kopen in de kroeg kan niet meer op die leeftijd, en roken wordt allang niet meer binnen gedaan. En cash? Ik heb altijd nog wel een muntje rondslingeren voor een winkelwagentje, maar dat is het dan ook wel. Pinnen kan overal, zelfs op de markt voor de kleinste bedragen. Het enige wat nog wel eens contant wordt afgehandeld is een Marktplaatstransactie, maar ook dat kun je gewoon met een Tikkie regelen. Mobieltje hier, vingerscan daar en hup, betaald, makkie!

Want ik ben dan misschien niet meer de allerjongste, maar nog wel van een generatie die gewend is aan deze handige hulpmiddelen. Ik heb dus zelden behoefte aan een pinautomaat, en ik denk dat ik niet de enige ben. Iedereen met z’n smartphone, met de app van zijn bank, zal misschien geneigd zijn hetzelfde te denken, en het amper hebben gemerkt dat de pinautomaten bij ons in het dorp één voor één zijn verdwenen. Ja, er staat er nog eentje binnen bij de Appie, maar verder zou ik het ook niet weten.

Maar hoewel het mij dus niet zoveel uitmaakt, zijn er nog vooral oudere mensen die graag gebruik zouden maken van een pinautomaat, omdat ze gewend zijn om met contant geld te betalen. Afgelopen augustus schreef Groot Rijswijk al over het probleem van de verdwijnende pinautomaten uit het centrum. Het artikel schreef over de moeilijkheden voor ondernemers die claimen omzet te missen, maar ook over de problemen voor oudere mensen. Het is makkelijk om daar schamper over te doen, want kunnen zij ook niet gewoon leren om met een pinpas of smartphone om te gaan? Misschien wel, maar een andere reden waarom ouderen niet erg genegen zijn om alles maar digitaal is dat het zicht achteruit gaat, waardoor ze de kleine lettertjes op een klein scherm soms niet meer goed lezen. Beter Voor Rijswijk stelde deze weer raadsvragen over dit onderwerp, en wat het college gaat doen om pinnen in het centrum mogelijk te maken. Het is een logische vraag, maar ik vrees dat de gemeente maar weinig kan doen. Je kan een bank niet dwingen een filiaal open te houden. Een losse pinautomaat in andere gevel? Eerder zei centrummanager Eric Wilderbeek al in Groot Rijswijk ‘Probleem is echter dat pandeigenaren, mogelijk vanwege de dreiging van plofkraken, niet in de rij staan een geschikte plek aan te bieden.' De gemeente kan dus niet zomaar ergens een pinautomaat stallen, maar misschien wel nadenken over veiligheidsmaatregelen om plofkraken moeilijker te maken. Lukt dat niet, dan zie ik het somber in voor de fysieke knaken in het centrum.

Column van Tim

Tim Kersjes
Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden