Foto: RHOBBY

Bochtje

Ik heb aan het begin van deze eeuw mijn rijbewijs gehaald, op mijn achttiende. Dat ging best soepel, en het examen haalde ik in één keer, maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik het ook wel gemakkelijk had. Ik had mijn rijlessen en rijexamen namelijk in de Achterhoek, waar ik toen woonde. Zoveel spannende dingen gebeuren daar niet lange rechte provinciale wegen, rustige dorpjes met doorgaans beleefde en beschaafde medeweggebruikers. Ik heb welgeteld een halve rijles op de snelweg gereden, want voordat we goed en wel bij de dichtstbijzijnde snelweg waren, was de halve rijles alweer voorbij. Mijn rijexamen begon vanuit zo’n beetje het kleinste dorpje in de omgeving, en ik heb het halve examen rechtdoor over een provinciale weg gereden waarbij ik een keer een trekker moest inhalen. Dus vond het CBR het een goed plan om mij geschikt te bevinden om volledig zelfstandig auto te rijden waar dan ook in Nederland, dus ook op plekken waar het aanzienlijk minder vredig is. Het was dus wel even spannend toen ik me voor het eerst met de auto in een echte stad waagde. Veel bussen, trams, al die fietsers! Zonder slachtoffers te maken kwam ik veilig thuis, maar het was duidelijk dat mijn Achterhoekse rijopleiding nou niet echt een hele goede voorbereiding was geweest.

Af en toe een trekker inhalen, dat was het wel

Een ander groot voordeel van zo’n kalme omgeving is dat er plek genoeg is om te oefenen. Heel vaak een hellingproefje oefenen midden op de openbare weg? De rijinstructeur kende wel een bultje waar verder maar twee keer per uur een auto langskwam. Ik heb mijn bochtjes achteruit geleerd in stille dorpjes, of op verlaten kruispunten tussen de weilanden. Het enige waar ik echt tegenop zag, was het centrum van het pittoreske stadje Bredevoort (leuk voor een vakantie in eigen land, trouwens!), een klein middeleeuws stadje met straatjes die niet gemaakt waren voor auto's. Ik was altijd opgelucht dat ik daar zonder krassen uitkwam en de stille provinciale weg opdraaide.

Dat gaat in dit deel van het land wel anders. Eerder deze week mochten de inwoners van de Rijswijkse presidentenbuurt hun beklag doen in het Algemeen Dagblad. De buurt wordt namelijk geteisterd door lesauto’s die daar hun bochtjes achteruit komen oefenen. Ik snap die rijinstructeurs wel: het is een rustige buurt, mooie brede straten en keurige bochten van negentig graden.

Maar het loopt de spuigaten uit, want de buurtbewoners hebben het CBR al ingeschakeld, en onlangs wisten zelfs de verkeerswethouder te overtuigen om zelf de situatie te komen bekijken. De overlast is natuurlijk vervelend. Zeker als er veel kleine kinderen buiten spelen, heb je liever niet dat de straten bevolkt worden door onervaren bestuurders. Het artikel in het AD hield het nog beschaafd, maar zo tussen de regels door viel wel te lezen dat het er niet altijd vriendelijk aan toe gaat tussen buurtbewoners en passerende lesauto's. Volgens mij zijn er in Rijswijk nog genoeg rustige industrieterreinen waar niet zoveel gebeurd; misschien kunnen de rijinstructeurs daar eens naar uitwijken.

Tims column

Tim Kersjes
Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden