Logo grootrijswijk.nl


Remie op de plek aan het Zieken waar vandaan in de jaren zestig de boot van rederij Van Heijningen vertrok naar Drievliet. (Foto: Jos van Leeuwen)
Remie op de plek aan het Zieken waar vandaan in de jaren zestig de boot van rederij Van Heijningen vertrok naar Drievliet. (Foto: Jos van Leeuwen)

Elke zomer varen naar Drievliet

Tot begin jaren 70 voeren er tal van rondvaartboten door de Haagse grachten. Eindbestemming was heel vaak Drievliet. Destijds nog een grote speeltuin. Remie Hartman blikt terug op deze tijd.

Rijswijk - "Vanaf mijn twaalfde voer ik met mijn vriendjes mee op de boot van Jansen, voor de lol", vertelt de 63-jarige Remie in zijn woning in Zoetermeer. "De opstapplek van de boot van rederij Jansen was bij de Loosduinsekade, hoek Gooilaan en wij woonden in de Bussumsestraat. We deden kleine karweitjes zoals ramen zemen." Van lieverlee leerde Klaas, de neef van eigenaar Jan Jansen (ome Jan) Remie varen. Machtig vond ik dat. Wie maakt dat nou mee, als 17-jarige met een rondvaartboot door de Haagse grachten varen. Bij Drievliet loste we de passagiers om de volgende lading al weer op te gaan halen. Mijn ouders vonden het prima. Ik had zes broers, ze waren al lang blij dat ik in de vakantie wat te doen had." Rederij Jansen had drie boten: de Bernard, de Juliana en de Prins Hendrik. "Ik voer altijd op de mooiste, de Prins Hendrik", vertelt Remie, ruim veertig jaar na dato nog steeds met gepaste trots." De belangstelling voor de vaartochtjes naar Drievliet was groot in de jaren zestig. "Mensen hadden nog niet zo veel. Ze gingen nog niet op vakantie naar Griekenland of Spanje", legt Remie uit.

Eind jaren zestig stopt rederij Jansen. Remie stapte over naar rederij van Heijningen. "Inmiddels werkte ik in de horeca. Iedere zomer nam ik zes weken vrij om te kunnen varen, zo mooi vond ik het."

De boten van Van Heijningen lagen aan het Zieken. "De boot Stad Den Haag 1 ging via de Soestdijksekade, Veluweplein naar Drievliet, Stad Den Haag 2 via Leidschendam. Het was in die tijd manoeuvreren geblazen, "want aan de linkerkant lagen de woonboten." Dat ging ook wel eens mis. Remie ziet nog zo voor hem dat hij de boot na een rukwind in één van die woonboten boorde, terwijl daar binnen net iemand een slok van zijn thee wilde nemen. "En er was niets verzekerd." Ook zaten ze ooit klem tussen twee boten. "Van Heijningen had één glazen oog en zag geen diepte. Hij schatte de afstand wel eens verkeerd in", lacht Remie. Een voorval waar hij nog regelmatig aan denkt is die keer dat een zwemmer in aanraking kwam met de schroef van de boot. "De zwemmer raakte zwaargewond en had geluk dat een bootje achter ons hem op kon pikken. Ik kan er nog wel eens wakker van worden."
Aan het varen kwam een einde toen Remie trouwde. "Ik kon toen niet meer zomaar zes weken vrij nemen in de zomer."
Reageren? Mail naar redactie.gr@persgroep.nl

1 reacties